Sezon już dawno za nami, zawodnicy są na wakacjach, ale w Lezamie i w Pałacu Ibaigane trwają intensywne prace nie tylko przed nowym sezonem, ale również przede wszystkim rozliczające poprzednie rozgrywki. I trudno się dziwić bo był to wyjątkowo zły sezon właściwie dla wszystkich drużyn Athletic. Wyciągnięcie właściwych wniosków i dokonanie odpowiednich zmian może być kluczowe dla powodzenia w kolejnych rozgrywkach. A zmiany w klubie są naprawdę spore, żeby nie powiedzieć że Uriarte z Gonzalezem dokonali prawdziwej czystki w strukturach klubu. I szczerze powiedziawszy patrząc na wyniki poszczególnych zespołów trudno się dziwić decyzjom i prawdziwemu pogromowi wśród szkoleniowców. Dość powiedzieć ze jedynym trenerem spośród wszystkich głównych zespołów i to zarówno męskich jak ekipy kobiecej, który pozostał w klubie jest Bittor Llopis, który zdołał utrzymać Basconię po awansie do Segunda RFEF, czyli o poziom niżej niż gra pierwsza drużyna rezerw Los Leones – Bilbao Athletic.

Jedynym szkoleniowcem, który sam zrezygnował ze stanowiska i to dużo wcześniej był Ernesto Valverde. Txingurri już kilka miesięcy temu ogłosił swoje odejście i po kilkunastu tygodniach spekulacji na początku maja poznaliśmy jego następcę czyli zgodnie z oczekiwaniami dziennikarzy stery pierwszej drużyny przejął Edin Terzić. O niemieckim trenerze napiszę jeszcze osobny tekst, a teraz skupmy się na pozostałych „odpalonych" szkoleniowcach.

Początkowo wydawało się że poza Valverde pozostanie cały skład trenerski Athletic, ale dość szybko okazało się że i tutaj będą zwolnienia. Dość szybko ze stanowiskiem pożegnali się Jon Aspiazu, czyli asystent Txingurriego, który przez lata pobytu legendy Athletic na stanowisku trenera był jego prawą ręką. Dodatkowo wylecieli z pracy trener od przygotowania fizycznego Luis Prieto oraz drugi asystent i analityk Alberto Iglesias. Wywalenie tych ostatnich dwóch wydaje się rzeczą oczywistą, szczególnie Prieto, który zastąpił Jose Antonio Pozanco, bo przygotowanie fizyczne Athletic w tym sezonie było dramatyczne, tak samo jak rozpracowanie rywali w poszczególnych meczach. Poza tym nowy szkoleniowiec zespołu przybędzie ze swoimi trenerami w tym zakresie, więc akurat ci są zbędni. Tym bardziej że do zespołu praktycznie nic nie wnieśli. No chyba że niedźwiedzią przysługę oddał im Valverde, który robił wszystko po swojemu ignorując ich rady. Tego jednak nie dowiemy się nigdy. Trochę dziwna sprawa jest z Aspiazu, bo to jest bardzo doświadczony trener, który zna klub od podszewki i jego olbrzymią wiedzę można by było wykorzystać z bardzo dobry sposób choćby w zespołach młodzieżowych lub nawet w rezerwach. Tym bardziej że Aspiazu był asystentem Txingurriego również w Barcelonie, Valenci, Olimpiakosie i Villarrealu, więc to jeszcze powinno działać na jego korzyść. No ale władze Athletic były innego zdania i chcą stawiać na młodszych trenerów, co nie dziwi bo ostatnio baskijscy trenerzy mają coraz lepszą markę żeby tylko wspomnieć Inigo Pereza czy Andoniego Iraolę.

Jak już wspomniałem, zwolnienia w kadrze zapewne są związane po części z przybyciem Terzicia i jego współpracowników. Na razie jest ich dwóch – asystent i prawa ręka trenera – Sebastian Geppert oraz specjalista od przygotowania fizycznego Florian Wangler. Być może do sztabu szkoleniowego dołączą jeszcze dwaj kolejki trenerzy – specjaliści od gry ofensywnej i defensywnej z którymi współpracował w Dortmundzie czyli odpowiednio Sven Bender i Nuri Sahin.

Media spekulują również że do sztabu szkoleniowego Terzicia dołączy jeszcze jeden trener, tym razem Bask. Jak donosi Dario de Burgos, Athletic miał się dogadać z Alexem Albistegui, To 38 letni szkoleniowiec rezerw ekipy z Burgos, który ma spore doświadczenie w pracy z ekipami młodzieżowymi. Swoją karierę trenerską zaczął 5 lat temu w koszulce Sestao River. Jednym z głównych atutów tego trenera ma być znajomość języków co ma ułatwić kontakt Terzicia z zespołem. Athletic miałby również zatrudnić tego szkoleniowca z myślą o przyszłości i nauce od Niemca, szczególnie w zakresie taktyki, by później mógł to wykorzystać z zespołach rezerw. Czy to jednak prawda okaże się zapewne dopiero w lipcu gdy nastąpi prezentacja nowego szkoleniowca i jego sztabu.

Ze stanowiskiem w ekipie rezerw pożegnał się Jokin Aranbarri. 41 letni szkoleniowiec prowadził zespół przez 2 sezony po przejęciu go od Carlosa Gurpegiego, który awansował do Segunda RFEF i niespodziewanie zrezygnował ze stanowiska. Pochodzący z Azkoitia szkoleniowiec, którzy przyszedł z rezerw Eibaru zaliczył kapitalny pierwszy sezon w którym otarł się o play-offy zajmując ostatecznie 7 miejsce w tabeli i zdobywając 54 oczka. Drużyna którą prowadził była naprawdę solidnie wzmocniona, posiadała wielu naprawdę ciekawych zawodników, którzy ocierali się o pierwszą drużynę. Tyle że kolejne rozgrywki nie sprostały oczekiwaniom i zamiast poprawić wyniki drużyna zaliczyła spory zjazd i ukończyła sezon na 13 miejscu z 49 punktami. Zaledwie 6 oczek nad strefą spadkową i z aż 9 punktami straty do strefy barażowej. Ktoś może powiedzieć że trochę szyki mu pokrzyżował trener Valverde zabierając mu sporo zawodników do pierwszej drużyny. Tyle że zadaniem Aranbarriego było przysposobić sobie następców. I do pewnego momentu można było zrozumieć słabsze wyniki zespołu gdy była plaga kontuzji w pierwszej drużynie. Tyle że od kwietnia Txingurri miał właściwie całą pierwszą drużynę do swojej dyspozycji i mniej korzystał z rezerwistów. W tym czasie Aranbarri mają więcej zawodników do swojej dyspozycji, w tym tych co grali w pierwszej drużynie i zdobyli więcej doświadczenia, ale i tak osiągał katastrofalne wyniki przegrywając na finiszu walkę o play-offy. W 8 ostatnich meczach zespół zdobył zaledwie 5 oczek przegrywając mecze, których przegrać nie mieli prawa. Zresztą kryzys zespołu trwał już od lutego i drużyna gasła w oczach mając coraz większe problem kondycyjne. Dość powiedzieć że w ostatnich 15 spotkaniach na 45 możliwych do zdobycia oczek udało się ugrać zaledwie 13co uczyniło Bilbao Athletic trzecią najgorsza ekipą Primera Federacion, a tylko 3 drużyny zdobyły mniej bramek niż jego ekipa. I zapewne właśnie ta końcówka zadecydowała o podziękowaniu Aranbarriemu za usługi. Na pewno nie można odmówić trenerowi dobrego wpływu na takich piłkarzy jak Rego, Bujan, Ibon Sanchez, Hierro, Eder Garcia, Monreal czy wcześniej Canales, Gerenabarrena, Olabarrieta, Varela czy Canales, którzy znaleźli uznanie w oczach Valverde, albo dobrze spisywali się na wypożyczeniach. Tyle że szkoleniowiec o ile wydaje się że dobrze ich szkolił to miał problem z wykorzystaniem ich w drużynie, co miałoby lepszy wpływ na wyniki. I tutaj właśnie można trochę się zastanowić nad tym na ile to może być szkoła Gurpegiego, szczególnie patrząc na drugi sezon. Nie da się też ukryć że zawodnicy Ci wraz z upływem sezonu gaśli coraz bardziej, a trenerowi brakowało pomysłu na to jak cokolwiek zmienić. Wiele było też niezrozumiałych decyzji. Trochę to wyglądało jak kalka z gry pierwszej ekipy.

Dziennikarze spekulują że Aranbarriego zastąpi Bittor Llopis, dotychczasowy trener Basconi, który w przeciwieństwie do swojego kolegi z pierwszej drużyny rezerw zaczął nieciekawie rozgrywki bo długo okupował ostatnie miejsce w tabeli i jako beniaminek miał utrudnione zadanie. Jednak w trakcie rozgrywek opanował sytuację i ostatecznie zakończył rywalizację na 10 miejscu. Llopis w pełni wykorzystał fakt gry Athletic w młodzieżowej Lidze Mistrzów gdzie testował młodych piłkarzy, wypatrywał potencjalnych zmienników jak również nie bał się zmieniać sposobu gry własnego zespołu. Dzięki temu mamy Seltona, Manexa Lozano, dobre zawody rozgrywał Oyono. Llopis właśnie wykorzystać każdy aspekt gry w Pucharach, czego nie potrafił zrobić Aranbarri, który jakby zupełnie odpuścił te rozgrywki i postawę piłkarzy w nich, gdzie grało kilku jego podopiecznych.

W przeciwieństwie do Valverde, który odszedł na własnych warunkach (albo być może wolał uniknąć nieprzedłużenia umowy), w niesławie wyleciał trener Javi Lerga. Wprawdzie były szkoleniowiec kadry U-19 kobiet, z którą zdobył Mistrzostwo Europy dociągnął do końca sezonu, ale już od pewnego czasu była mowa o tym że nie ma szans na przedłużenie kontraktu gdyż co chwila odbywał rozmowy z Mikelem Gonzalezem i Jonem Urairte i raczej do przyjemnych te rozmowy nie należały. Trudno się dziwić bo drużyna żeńska zagrała po prostu żenująco i dziwne że Lerga tak długo wytrwał na swoim stanowisku. W zasadzie powinien wylecieć już po pierwszym meczu, który przegrał na San Mames z Barceloną aż 1-8 prezentując żałosny futbol, pozbawiony charakteru, taktyki, strategii i w ogóle czegokolwiek. Dość powiedzieć że jego drużyna wygrała po raz pierwszy dopiero w listopadzie w 10 kolejce rozgrywek okupując przez ten czas miejsce w strefie spadkowej. Potem wprawdzie zespół się odbił, ale balansował na granicy strefy spadkowej, a wyniki to totalna sinusoida. Większość spotkań wygrana z dużą dozą szczęścia, sporo porażek przez brak zgrania, taktyki, przygotowania do meczu itd. itp. Można powiedzieć że każdy mecz to było losowanie na zasadzie rzutu monetą co do wyników. No może poza pojedynkami z Barceloną, w którym ekipa Lergi dostawała regularny oklep. Oczywiście można trochę zwalić winę na kontuzje, których od pewnego czasu jest całkiem sporo w zespole żeńskim. W zasadzie nie było meczu żeby któraś z zawodniczek nie pauzowała z powodów zdrowotnych. Najlepszym przykładem na to jest sytuacja z przedostatniego meczu z DUX Logrono gdzie spotkania nie dokończyły Elexpuru i Sara Ortega. No ale wszystkiego nie da się wytłumaczyć urazami np. słabego przygotowania fizycznego, braków taktycznych, braków zgrania w drużynie. Za to odpowiada trener a to było naprawdę dramatyczne. Jedyne co można pochwalić Lergę to stawianie na młode piłkarki Eider Aranę, Elene Gurtubay, Nereę Benito, Oihanę Agirregomezkoę, Ane Bordagaray i Arafi Alfaro. Wprawdzie ostatnie trzy piłkarki można powiedzieć że zagrały symbolicznie ale pozostałe spisywały się całkiem dobrze i miejmy nadzieję że będą dalej się tak rozwijały. Tyle że to za mało bo jak już wspomniałem zespół grał dramatycznie słabo, czasami w taki sposób jakby zawodniczki pierwszy raz się spotkały na boisku. Trudno było zauważyć jakieś efekty treningów, poprawę jakichś aspektów gry w trakcie sezonu. Miejmy więc nadzieję że Mikel Gionzalez do spółki z szefem Lezamy ds szkolenia zespołów kobiecych Xabim Arrietą znajdą szkoleniowca, który podniesie poziom drużyny żeńskiej.