^Powrót na górę!

Barcelona bezproblemowo pokonała Athletic na Spotify Nou Camp w meczu 13 kolejki ligowej aplikując Baskom 4 bramki autorstwa Roberta Lewandowskiego. Ferrana Torresa (x2) oraz Fermina Lopeza. Wynik wysoki ale w pełni zasłużony bo to co zaprezentowali na murawie zawodnicy Los Leones to była katastrofa, tyle że akurat zespół trudno o to winić bo zawodnicy grali to co im nakazał trener Valverde, który taktycznie totalnie położył to spotkanie. Do tego doszły indywidualne błędy Unaia Simona, który ma na sumieniu dwa gole i kretyńska czerwona kartka Oihana Sanceta przez co w drugiej połowie Los Leones przez ponad 30 minut grali z osłabieniu. To jeden z tych meczów o których jak najszybciej należy zapomnieć i grać dalej. Problem jest taki że o ile przegrać w Barcą na wyjeździe to nie wstyd, ale nie w taki sposób.
Mecz zgodnie z oczekiwaniami od początku przebiegał pod dyktando Barcelony, która już w 4 minucie strzeliła bramkę. Wysoki pressing zespołu z Katalonii pozwolił odzyskać piłkę na połowie Athletic, poszło szybkie podanie do Roberta Lewandowskiego, który wpadł w pole karne z lewej strony i uderzył w krótki róg bramki Simona. Trudno powiedzieć co w tej sytuacji zrobił nasz portero i dlaczego puścił ten strzał, który był lekki, po ziemi i w jedyne miejsce w które Lewandowski mógł strzelić i gdzie po prostu obowiązkiem Unaia było tam być i to obronić. Niestety nasz bramkarz spisał się fatalnie i Blaugrana prowadziła 1-0. Potem poszło już łatwo bo Barcelona weszła na swoje obroty i raz po raz zagrażała bramce Unaia Simona. Athletic w pierwszej połowie trzy razy zdołał poważniej zagrozić bramce Joana Garcii. Dwa razy za sprawą Unaia Gomeza, który dwa dostał piłkę w polu karnym, ale raz uderzył za słabo prosto w ręce bramkarza, a drugi raz już ponad bramką po zgraniu głową Sanceta. Swoją okazję miał Nico Williams gdy ładną akcję lewą flanką przeprowadził Yuri, dośrodkował na bliższy słupek a nadbiegający Nico, minimalnie chybił strzelając w boczną siatkę. Tyle że to były sporadyczne akcje Los Leones. Grała głównie Barca, która w 20 minucie powinna prowadzić 2-0. Ferran Torres świetnym prostopadłym podaniem uruchomił Fermina, który wyszedł z drugiej linii sam na sam z Unaiem, ale nasz portero zdołał obronił to uderzenie, a dobitkę zepsuł Olmo. Kilka minut później piłka po kolejnym prostopadłym podaniu i sytuacji sam na sam, tym razem Ferrana Torresa wpadła do bramki Simona, ale na szczęście zawodnik rywali był na spalonym. Co się jednak odwlecze... w doliczonym czasie gry Ferran Torres w identycznej sytuacji już się nie pomylił. Tym razem Barca wyszła ze świetną kontrą, Lamine Yamal posłał diagonalne podanie za plecy obrońców do swojego kolegi z przeciwległego skrzydła, a ten pobiegł sam na bramkę. Ferran uderzył lekko, prawktycznie wprost w Simona, który intwerweniował tak nieszczęśliwie że odbił piłkę, która przeszła mu między nogami i powolutku wturlała się do siatki. To była kolejna fatalna interwencja naszego bramkarza, który gdyby puścił bramkę w którykolwiek róg to trudno byłoby go winić ale nie w sytuacji gdy samemu praktycznie wbija sobie piłkę do siatki gdy rywal uderzył po prostu źle. To była typowa bramka do szatni bo niemal od razu arbiter zaprosił zawodników na kilkunastominutową przerwę.
Jeśli Baskowie mieli jakikolwiek plan na drugą połowę to po 3 minutach mogli go odłożyć do lamusa a po kolejnych 6 podziękować za grę. W 48 minucie było już 3-0. Los Leones stracili piłkę pod własnym polem karnym, powstało spore zamieszanie, w którym najwięcej zimnej krwi zachował Eric Garcia, który prostopadłym podaniem za plecy obrońców posłał piłkę do Fermina Lopeza, a ten w sytuacji sam na sam nie dał szans Simonowi. W 54 minucie Athletic grał w 10 po bezmyślnym faulu Oihana Sanceta na Ferminie. Nasz ofensywny pomocnik z sobie tylko znanych powodów, bez żadnego zagrożenia dla swojego zespołu po prostu kopnął rywala od tyłu w okolice kolana, za co dostał jak najbardziej zasłużoną czerwona kartkę i musiał zejść z boiska osłabiając zespół. W tym momencie gra można powiedzieć że się skończyła, choć Athletic mimo osłabienia zdołał sobie stworzyć sytuacje bramkowe. Mieli je po stałych fragmentach Laporte i Vivian, a z gry bodajże Berenguer, ale ne udało się zdobyć choćby honorowego trafienia. Za to Barca w końcówce meczu zdobyła bramkę podsumowującą ten mecz. Lamina kolejny raz posłał świetne podanie na wolne pole za plecy obrońców, dopadł do niego Ferran Torres, wpadł w pole karne i w sytuacji sam na sam pokonał Simona ustalając wynik meczu na 4-0. Barca wprawdzie mogła strzelić wcześniej bramki bo okazje mieli Olmo (x2), Raphinha czy Yamal, ale akurat ta ostatnia akcja meczu idealnie go podsumowała i pokazała dlaczego Los Leones przegrali to spotkanie.
Patrząc na ten mecz z perspektywy czasu można powiedzieć że miał on trzech antybohaterów. Pierwszym z nim i głównym był Ernesto Valverde. Pomijam już fakt wstawienia znowu na szpicy Unaia Gomeza mając na rezerwie Izetę, a więc napastnika z prawdziwego zdarzenia. To już wiele mówi i mecz był przegrany zanim tam naprawdę się zaczął. Już po jego rozpoczęciu było widać że taktyka jaką obrał nasz trener to boiskowe samobójstwo. Wysoko ustawiona obrona blisko linii środkowej i praktycznie brak wysokiego i agresywnego pressingu na rywalach, który by utrudnił maksymalnie rozegranie piłki oznaczał po protu kłopoty. I takowe były bo każde niemal wyprowadzenie piłki kończyło się próbą prostopadłego podania za plecy obrońców na wolne pole gdzie przenikali szybcy pomocnicy l napastnicy rywali. Lubowali się w tym Fermin i Ferran, a więc dwaj szybcy i lubiący takie zagrania zawodnicy. Co gorsza Valvede widząc w trakcie meczu że taka gra to piłkarskie samobójstwo w ogóle na to nie reagował. No chyba że jakimś cudem nie widział, ale to naprawdę trzeba by było być ślepym do kwadratu. A Barca z uporem maniaka grała praktycznie jedno i to samo czyli szybka piłka na skrzydła, ścięcie do środka i piłka za plecy obrońców. Parę spalonych wyłapali ale kilka piłek weszło. Kolejna sprawa to skład jaki został posłany na murawę. Txingurri wybrał najsilniejszy jaki miał do dyspozycji mimo że szanse na jakąkolwiek zdobycz punktową były wręcz nierealne. Akurat pojedynek na Spotify Nou Camp był bez specjalnego znaczenia gdyż porażkę można tam wkalkulować w przedsezonowe prognozy, więc wysilanie się na walkę o punkty nie ma sensu gdyż są ważniejsze mecze gdzie pogubienie oczek jest bardziej kosztowne. Ważniejszy był mecz ze Slavią Praga, gdzie bardziej racjonalnym posunięciem byłoby wystawienie właśnie takiej jedenastki jaka zagrała w Barcelonie. I zapewne zrobiłaby tak zdecydowanie większość trenerów, ale nie Txingurri, który podejmuje od początku sezonu różne dziwne i często kompletnie nieracjonalne decyzje, żeby nie powiedzieć, że po prostu głupie. Bo to była właśnie jedna z takich decyzji. Do poziomu naszego trenera postanowił dostosować się Unai Gomez, który obie bramki w pierwszej połowie może zapisać na swoje konto. Złe ustawienie, dziwne obrony i w efekcie to co powinien raczej bezproblemowo wyłapać to trafiło do siatki. Naprawdę aż dziwi fakt że jest to reprezentacyjny bramkarz kadry La Furia Roja. Wisienką na torcie jest czerwona kartka trzeciego antybohatera tego meczu czyli Oihana Sanceta. Nie dość że nasz ofensywny pomocnik grał beznadziejnie to zarobił głupią i bezmyślną czerwoną kartkę za równie głupi i bezmyślny faul. Paradoksalnie bardziej można by było zrozumieć gdyby to był jakiś brutalny faul zrobiony na bazie frustracji zawodnika. Oczywiście byłoby to jeszcze bardziej naganne i godne potępienia, ale można by było powiedzieć że zawodnikowi zależało i był to efekt boiskowej frustracji z powodu porażki i słabej gry jego samego bo mu mecz nie wyszedł. Albo jeśli byłby to faul taktyczny przerywający akcję bramkową rywala. Tyle że to był po prostu tak głupi, beznadziejny i bezmyślny faul że idealnie oddaje wyjątkową bezpłciowość gry Sanceta nie tylko w tym meczu, ale i w całym sezonie. I na pewno to jest złe życzyć własnemu zawodnikowi dłuższej pauzy, ale może ze 2 – 3 mecze zawieszenia dobrze by zrobiły naszemu pilkarzowi i dały czas na przemyślenia i próbę choć trochę podniesienia formy na treningach bo ta jest po prostu beznadziejna. Można by w tym czasie spróbować na tej pozycji Seltona czy też nawet Ibona Sancheza bo na pewno nie byłoby gorzej, gdyż po prostu bardziej źle niż Sancet to chyba się nie da grać na dzień dzisiejszy w zespole. Bo nawet Simon mimo dwóch baboli w tym meczu miał kilka spotkań naprawdę bardzo dobrych, a Oihan chyba żadnego nawet dobrego. I to w zasadzie tyle ocen z tego meczu bo co do reszty zawodników to trudno im wystawić jakieś noty po takim spotkaniu. Zagrali po prostu na ile potrafili w danych warunkach, a że nie mieli ani sensownej taktyki, ani możliwości zaprezentowania czegoś więcej na tle naprawdę nieźle dysponowanego rywala to wynik jest taki a nie inny. Może w rewanżu na San Mames będzie lepiej.
Statystyka meczu:
Składy:
Barcelona: Joan Garcia – Kounde, Gerard Martin, Cubarsi, Balde (46' Araujo) – Eric Garcia (74' Marc Bernal) – Fermin (64' Casado), Dani Olmo (81' Raphinha) – Lamine Yamal, Lewandowski (64' Dro), Ferran Torres.
Trener: Hansi Flick
Athletic: Simon – Gorosabel, Vivian, Laporte, Yuri – Galarreta (55' Rego), Jauregizar (68' Vesga) – Berenguer (68' Adama), Sancet, Nico Williams (55' Navarro) – Unai Gomez (55' Guruzeta).
Trener: Ernesto Valverde
Wynik: 4 – 0
Bramki: 4' Lewandowski, 45'+ i 90' Ferran Torres, 48' Fermin Lopez
Żółte kartki: Galarreta, Gorosabel
Czerwona kartka: 54' Sancet – bezpośrednia
Posiadanie piłki: 68% - 32%
Strzały: 18 – 10
Strzały celne: 7 – 2
Podania: 551 – 234
Faule: 10 – 7
Spalone: 7 – 3
Rzuty rożne: 5 - 7
Widzów: 45157
Sędzia: Jose Maria Sanchez Martinez